Η λογική του “όλα αυτά είναι αυτονόητα”

Από πολλές πλευρές ακούγεται το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει κάνει και τίποτα το φοβερό. Όλες οι κινήσεις των τελευταίων ημερών θετικές είναι, αλλά είναι αυτονόητες και έπρεπε να έχουν γίνει, λένε.

Καταλαβάινουμε ότι όποιος έχει καεί (όπως οι Έλληνες με τους πολιτικούς τους) φυσάει και το γιαούρτι. Διαφωνούμε όμως με την λογική του “όλα αυτονόητα” και “θα έπρεπε να έχουν γίνει” πολύ απλά γιατί υφέρπει το επιχείρημα “τίποτα δεν έχει αξία”. Με άλλα λόγια όταν κανείς λέει “καλά αυτά, αλλά είναι αυτονόητα” πρακτικά εννοεί “αυτά δεν έχουν σημασία” ή “δεν μας λένε και πολλά”. Το “και είναι καλό που γίνονται” που συνοδεύει την κρίτικη αυτή είναι λίγο σαν το disclaimer για να μην ακουστούν απλώς απορριπτικοί. Υπάρχει μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων, δηλαδή, που τόσο καιρό φωνάζαν γιατί “δεν γίνονται τα αυτονόητα σε αυτή τη χώρα”, και τώρα που γίνονται λένε ότι “δεν έγινε και τίποτα, αυτά είναι αυτονόητα”. Εμείς νομίζουμε ότι αν μία πρόταση είναι σωστή επικροτείται όποτε και αν εφαρμοστεί.

Υπάρχουν και άλλα θέματα. Αφού όλα αυτά είναι τόσο αυτονόητα γιατί δεν γίνανε τα τελευταία 5 χρόνια; Κάθε πολιτεία έχει τα προβήματα της, και ξεκινάει από κάποια βάση για να βελτιώσει την θέση της. Από το 80 μέχρι σήμερα η Ελλάδα έχει δεί τεράστια ανάπτυξη συνοδευόμενη από μεγάλη διαφθορά την οποία εκτρέφει μιά προβληματική πολιτική υποδομή. Το σύστημα λοιπόν που την έφερε ως εδώ έχει εξαντλήσει την ικανότητα του να παράγει αποτελέσματα, και συνεπώς πρέπει να αλλάξει. Αν οι αλλαγές είναι αυτονόητες ή όχι είναι σχεδόν άσχετο γιατί θυμίζει το αυγό του Κολόμβου: αφού είναι τόσο αυτονόητες γιατί δεν τις έκανε κανείς πράξη;. Επιπλεόν το επιχείρημα δεν καταλίγει σε συνταγή για δράση: όλα ήταν αυτονόητα…και λοιπόν; δεν έπρεπε να γίνουν;

Kάθε κυβέρνηση -προϋποθέτοντας ότι έχει κάλους σκόπους- αντιμετωπίζει μία πολιτική πραγματικότητα που καλείται να βελτιώσει, και αυτό γίνεται μόνο σταδιακά. Εμείς προσωπικά είμαστε ευχαριστημένοι που κάποιος βρέθηκε να κάνει αυτές τις απαραίτητες κινήσεις και γι αυτό τον υποστηρίζουμε. Και θα κριθεί και αυτός εν καιρώ, όπως κρίθηκε και ο προκάτοχος του.